Η κατάληψη του διαδικτύου και
η νέα θεοκρατία των τοξικών e-βριστών!
του Νίκου Ζαχαριάδη
Σιγά-σιγά, το δίκτυο µοιάζει να παραδίδεται σε αυτά τα «ιντερνετικά τάγµατα ασφαλείας» που απειλούν όποιον δεν έχει την ίδια άποψη µε τους ίδιους. Που ξερνάνε µισαλλοδοξία, µίσος και απειλές και βρίσκουν νόηµα στην ανύπαρκτη ζωή τους µέσα από τον e-κφοβισµό. Μια ελάχιστη µειοψηφία που σου δίνει την εντύπωση ότι αποτελεί κυρίαρχη τάση. Και πλέον έχει αρχίσει να συµπεριφέρεται σαν τέτοια. ∆ιότι κάναµε το χειρότερο που θα µπορούσαµε να κάνουµε: την πήραµε στα σοβαρά και την αφήσαµε να µας επηρεάσει. Τόσο παράλογο, σα να πιάνεις κουβέντα και να αφήνεις να σε επηρεάζει ο τρελός που αρχίζει ξαφνικά να φωνάζει προς το µέρος σου στη γωνία του δρόµου.
Οι ανώνυµοι (ή ψευδώνυµοι) e-βριστές µε τα κεφαλαία γράµµατα στα σχόλια είναι σαν τις αποικίες µυκήτων. Αναπτύσσονται όπου βρίσκουν το κατάλληλο περιβάλλον. Και στην προκειµένη περίπτωση, κατάλληλο περιβάλλον είναι ένα περιβάλλον που κάνει το λάθος να τους ανέχεται. Είναι οι απόγονοι των κατσαπλιάδων, των ταγµατασφαλιτών, των µαυραγοριτών, των Αυριανιστών. Αυτός ο ίδιος υπόνοµος που καταδυναστεύει πάντα τη χώρα και µολύνει τη δηµόσια ζωή µε ένα ιδιότυπο µείγµα άγνοιας, υπερήφανης αµορφωσιάς και φασισµού. Που ανδρώθηκε µε δελτία ειδήσεων όπου του ζητούσαν να βγάλει πόρισµα σε τηλεφωνικά γκάλοπ και µε τηλεπαρουσιαστές που τον έγλειφαν και τον δικαίωναν για να µην τον χάσουν από πελάτη. Μοιραία, κατέληξε να πιστεύει ότι µπορεί να τα κρίνει όλα. Και φυσικά ανακάλυψε το internet.
Έτσι, δεν υπάρχει θέµα ή δηµοσίευµα τα τελευταία χρόνια στο οποίο κάποιος να µη βγάλει την επιθετική αποψούλα του. Με πρόθεση όχι να διαφωνήσει, αλλά να απαξιώσει και να αποκαλύψει συνωµοσίες. ∆ηλαδή µε κίνητρο όχι το διάλογο, αλλά τον εκ του ασφαλούς λιθοβολισµό. Τον απαξιωτικό µονόλογο. Το «γιατί εσύ κι όχι εγώ». Ο παραδοσιακός µικροαστικός φθόνος της ελληνικής κοινωνίας, σε πλήρη ανάπτυξη από τοίχο σε τοίχο.
